Legitimitatearen diruzko ordainketa, Zibil Kodearen 841. artikuluan aurreikusita, gure eguneroko praktiketan garrantzia irabazten ari den mekanismoa da. Aurreko arau honek testamentugileari ahalbidetzen dio herentziako obligazioak diruz ordaintzea, baita herentziako ondasun likidoak ez badaude ere. Hala ere, bere aplikazioa ez dago konplexitateetatik libre, arau normatiboen eta jurisprudentziaren interpretazioan, eta horrek interes eta eztabaida handia sortzen du ondare-eskubidearen profesionalen artean.
841. artikuluaren lege-baldintzak
Legitimitatearen diruzko ordainketa baliozkoa izateko, baldintza zehatz batzuk bete behar dira. Lehenik eta behin, ezinbestekoa da testamentuan horren inguruko xedapen espresua egotea. Testamentugileak diruz ordaintzeko aukera aurreikusi behar du, eta hori ondasun herentziak entregatzeko tradiziozko obligazioaren aldaketa substantziala da.
Gainera, testamentugileak ordainketa hau egiteko gai diren herentziako bat edo gehiago izendatu behar ditu. Izendapen honek arreta berezia eskatzen du praktikan, izan ere, karga ekonomiko handia dakar, eta ez daude guztiak horretarako prest.